Deze post beschrijft het maken van de Companion Cube speaker.
Stap 1) Het begon met het maken van de gips mal, bestaande uit vijf gelijke zijdes, plus (!) een voorzijde met opening. Ik goot siliconen over een geprint model, waarbij ik niet veel werk stak in ‘cleanup’ van de print, iets waar ik later tegen aan liep, en wat me extra schaafwerk aan het kleimodel opleverde…
er zat net te weinig silicone in de tank, toen ik de tweede mal overgoot. Gelukkig had ik een trucje geleerd: je kan blokjes uitgeharde silicone toevoegen aan de mix, dat kan prima, tot op zekere hoogte.
en toen…
Ik bestelde 50 kg gips want ik was daar niet van plan om ook gips te kort te komen…
Even over het model trouwens, het is dus afgeleid van een ‘prop’ uit het spel ‘Portal 2’ , ik ben vergeten wat de rol ervan precies was. Ik vond ergens in de krochten van mijn geheugen een formule voor het aanbrengen van verhoudingen, en als een tovenaarsleerling met de moed van een onwetende, modelleerde ik alle zijdes en hoeken. En stemde ik het op elkaar af: de kleinere kubussen op de grotere, de grotere op de hoofdkubus, en de ruimte die ertussen zit.
En toen…
Zo was het wel weer even mooi met alle verhoudingen… niks meer aan doen!
Het model kwam goed uit de mal. Slechts hele lichte vervorming, en de naden waren zichtbaar, de naden tussen de mal delen bedoel ik. Als ik ‘s ochtends op werk kwam uit de kou moesten mijn handen en ogen altijd eerst een beetje wennen, maar na een tijdje ‘inkomen’ ging het werken met het metalen schaafje (zo noem ik dit niervormige metaalplaatje) hartstikke goed.
en toen….
Toen het model droog en (bijna) vrij van oneffenheden was, het mooie van dan niervormige schaaf je is dat je ook de concave vlakken glad kan krijgen, verdomd handig ding, zat bij een boetseersetje va nog geen tientje… , kon hij de oven in.
en toen….
Over het weekend was de biscuit stook klaar, en kon ik lekker aan de slag met het goudglans glazuur waarvan het potje al enkele weken klaar stond.
Praktische tip: verdun het met een beetje water tot je dunne maar dekkende lagen kan aanbrengen en drie dunne lagen minimaal, omdat bij mij het model alsnog met schrale (onbedekte) plekken uit de glazuurstook kwam.
En toen…
… was hij bruin met een soort complexe glans, maar wel op zich al best mooi! Maar! Beloofd is beloofd en ik had mezelf een gouden cube voorgesteld. Optie A) goudlusters: nóg een keer de oven in met echt gouden glazuurlaag. Optie B) bladgoud.
… was hij bruin met een soort complexe glans, maar wel op zich al best mooi! Maar! Beloofd is beloofd en ik had mezelf een gouden cube voorgesteld. Optie A) goudlusters: nóg een keer de oven in met echt gouden glazuurlaag. Optie B) bladgoud.